تو نباشی چه امیدی به دل خسته من         تو که خاموشی بی تو به شام و سحر چه کنم با غم تو

بنشین تا بنشانی نفسی آتش دل

چه کنم با دل تنها که نشد باور من             تو و ویرانی، خاموشی، کوهم اگر چه کنم با غم تو

چه کنم با دل تنها، چه کنم با غم دل               چه کنم با این درد دل من ای دل من

چند وقتیه دیوونگی زده سرم، گیج و منگم چی شده نمی دونم،کلافه شدم. آخ گفتم دیوونگی چه روزایی بود ،یادش بخیر اون موقع ذکرمون شده بود این شعر:

اگه دیوونه ندیده ای به ما میگن دیوونه             اگه دیوونه شنیده ای به ما میگن دیوونه

منم یه روز عاقل بودم عشق تو مجنونم کرد         ز شهر عقل و عاقلی یک باره بیرونم کرد

به جرم عشق و عاشقی به ما میگن دیوونه              بزار ملامت بکنن یه خوب و بد می مونه

دل من از روز ازل اسیر یک نگاهه        حسین رو دوست داره مگه خاطر خواهی گناهه

دیوونه حسینم و ویرونه حسینم                        خراب و مست گوشه میخونه حسینم

دل هرکی با یاری خوشه یار دل ما حسینه        ترانه ای که دل رو میبره صدای یا حسینه

عقل از سره من پریده و دیوونگی جا گرفته      حرف اگه داری با خدا بزن عقلم رو خدا گرفته

منم یه روز عاقل بودم عشق تو مجنونم کرد             ز شهر عقل و عاقلا یک باره بیرونم کرد

هر کی عاقله غمی داره روزگار درحمی داره       عاشق نشدی نمی دونی دیوونگی عالمی داره

بهشت من حسینه و سرشت من حسینه                   نوشته کتاب سر نوشت من حسینه

یاد یاران را چه شد؟

معاشران گره از زلف یار باز کنید                    شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند           وان یکاد بخوانید و در فراز کنید

منو بخشید که شما دوستان رو به زحمت انداختم وای خاک تو سرم قدم همتون رو دو تا چشمام. اما خواستم همه با هم در سالگردشهادت مغز متفکر جهان تشیع رئیس مذهب، حضرت جعفر ابن محمد دور هم جمع بشیم و یادی کنیم از گذشته ها.

اول بگویم از آن امام غریب صادق آل عبا کشته زهر جفا، مظلوم امامی که اگر دین محمد زنده هست مدیون قیام خونین کربلا و قیام علمی آن ساقی علوم دین رسول الله آن امامی که با وجود چهار هزار شاگرد غریب بود و فرموده باشند ده یار هم ندارم، امان از غریبی

ای روی تو قبله خلایق       یا حضرت کاشف الحقائق             

ارکان علوم پای بستت       سر رشته نه فلک به دستت

دریای معالم و معانی          استاد کتاب آسمانی

نطق تو به علم ارتقا داد            بر نهضت کربلا بقا داد

مفتاح نجات مذهب تو           اسلام رهین مکتب تو

عرافن و طریقت و بصیرت         دلباخته ابو بصیرت

حاکم به زمان اشاره تو           استاد جهان زراره تو

آوای ملک ندای درست          بنشسته رسل به پای درست

هارون تو در تنور آتش              گل سبزه کند ز نور آتش

جانبخش وجود مرده تو               منصور شکست خورده تو

هم زمره اولیا مطیعت             هم کعبه انبیا بقیعت

در محفل بحث مومن طاق           شد طاقت بو حنیفه ها طاق

این مومن طاق آیه توست             شاگرد بلند پایه توست

باید چو تویی امام دیگر                کاید به جهان هشام دیگر

آن کو به سن نوجوانی             شد پیر معانی و مبانی

از کرسی درس تو نمایان            استاد چو جابر ابن حیان

محصول مقدس بیانت              حمران ومفضل و ابانت

سه جام جهان نمایه دانش             سه عبد خدا خدای دانش

من نور ز مکتب تو دارم              با مذهب این و آن چه کارم

افسوس که حرمتت شکستند          پیوسته دلت ز کینه خستند

از خانه برون به حال خسته             بردند تو را دو دست بسته

دشنام ز خصم خود شنیدی                 شب در پی مرکبش دویدی

با پا و سره برهنه آن شب              جانت ز الم رسید بر لب

بردند تو را به قصر حمرا                     لرزید به خلد قلب زهرا

منصور تو را نمود تحقیر                  بر کشتن تو کشید شمشیر

چون دید نبی کند نگاهش                لرزید تو ودل سیاهش

دردا که تو را به قهر کشتند                 آخر ز شرار زهر کشتند

اندام تو قطره قطره شد آب                  رفتی ز شرار زهر از تاب

سوگند به قبر بی چراغت                پیوسته به قلب ماست داغت

بزم غم تو مدینه ماست                  قبر تو هماره سینه ماست

ای دوستی تو هست میثم              فردا تو بگیر دست میثم

اگه مزاحم شما دوستان شدم من رو ببخشید راسیتش رو بخواین چند وقتیه دلم هوایه سید رو کرده چه کنم با این دل دل من ای دل من امروز نه شانزده تیر هست و نه وفات مادر یل کرببلا اما گفتم حالا که دلم گرفته و دلم یاده سید رو کرده یادی از ایشون کنیم چون سید چون سید حق به گردنم داره گه البته این حق ادا نمیشه ولی همین بیشتر از دستم نمیاد که البته شما دوستان بیشتر از من حقیر یاد یاران گزشته رو زنده نگه میدارید

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود                                هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

و این هست حکایت فراق از زبان همسر

وقتی که خبر دار شدم سوخته بودم


"تقدیم به روح بلند و آسمانی سید الذاکرین و همسر صبور و مهربانش"

به نام آرام بخش جان ها"

دل نوشته ای از زبان همسر آقا سید :

دلم امشب تنگ است , تنگ چشمان پر از مهر و سراسر عشقت , تنگ لب های پر از زمزمه ات و صدایت که غریب است هنوز .
جان به قربان نفس های پر از درد و گلوی زخمت , ... بستر سرد جدایی به کدامین ساعت همه ی هست مرا ویران کرد ؟ گل من ... جان ز تنم رفت همان لحظه که تو جان به آغوش ملک بسپردی و بهارم خشکید به همان خس خس آخر که ز حنجر برخاست . نفست بوی حسین داشت در آن اشهد اخر به علی .
عمر من ... فکر نکردی دل من تاب ندارد , ز غمت میمیرد ؟
روز من رنگ شب است و شب من بی مهتاب , آسمانم ابریست و تو بوی باران و همان یاد نگاه تو , مرا خواهد کشت که چه مظلوم به بی رحمی و حرمت شکنی ها نگریست .
همه ی هستی من ... روز ها می گذرد و برایم به نشانت سنگیست که شده سنگ صبورم به جوانی و غریبی . قلب من می شکند و تو خود می دانی که غمت , سخت گران است و من میمیرم , به تمام صبری که تو یادم دادی .
دل به یادت دادم , نفسم تنگ شد و بند آمد , باورم نیست هنوز , که تو رفتی و نمی آیی باز . شده ام بیگانه با جهان بودن , ای همه زندگی ام ... نیست دگر تاب مرا که من و تنهایی عاقبت خانه نشین و تو سفر کرده از این دنیایی .
دست دل تنگی ام اینک , میزند چنگ بر آن پرچم سبز مزار پاکت , که ندارم آرام و جگرسوز نشینم سر خاکت , به خیالم که نشسته ای مرا رو در رو , میکنم درد دل و از عطش دیدن تو بی تابم .
همسرم , هم نفسم ... موج مظلومیت و غربت تو , کشتی صبر مرا میشکند که تو را هیچ کس از روح بلندت نشناخت . کاش یک بار فقط ... کاش یک بار فقط ... درد دلت میگفتی تا نگیرم آتش از تمام ظلمی که تو را دلخون کرد , ولی تو ... راه زبیراهه نهان می کردی , که نفهمند دلت پر درد است و چه آرام گذشتی به شبی از همه ی تاب و تب دنیایی ونهادی به جوانی , آرزوهایت را .
همه ی دلخوشی ام ... غم چشمان تو را با همه جان می خواهم . غربت اشک تو در حلقه ی چشمانت را و تپش های دل بی تابت که تب عشق تو را معنا کرد و مرا درس محبت آموخت . تو میان قلبم خانه داری , پس من , تو رو از هر نفس باد صبا می شنوم . آخرین حس نگاه من و توست که به جا می ماند .

یک شبی آرام از پیش نگاهم می روی
دل به مولا داده ای از عشق مولا می روی
می روی تا روی او بینی , دلت بی تاب او
شهد عشق او چشیده بی سر و پا می روی

سرتون رو درد نیارم مزاحم شدم اجر همه با مادر سادات

حالا بعد این همه گفتن و گفتن نکنه فاتحه و صلوات برای سید یادت بره

به یاد سید محمد جواد ذاکر طباطبائی

شادی روح مقدس حضرت امام و مرحوم حاج شیخ آقا حسنعلی نجابت شیرازی (ره) صلوات